Gisteren had ik een stuk of wat Indiers in huis. Een paar waren er om kabels te trekken voor de tv en de computer. En andere zouden de gordijnen op hangen. Om te beginnen vraag ik heel vriendelijk of zij de buitendeur dicht willen doen, anders komt de warmte in huis en de katjes gaan naar buiten. Ik doe het dan even voor wat ik bedoel. Ze zeggen niks.
Eerst gingen de mannen van de kabels in een kring staan en bespreken in hun taal wat ze gaan doen, Hun gereedschap werdt uit hun auto gehaald (de buitendeur lieten ze open staan, natuurlijk). Eenmaal met hun gereedschap in huis, toen gingen ze aan de slag. Er stondt een man te kijken naar wat er gebeurt of geeft aanwijzigingen, met zijn mobiel in zijn hand. Met een hoop kabaal gingen ze beginnen. Een paar boven en een paar beneden. Voordat die mannen kwamen had ik de kamer zo ingericht, dat ze over al wel bij konden. Nou niet dus. De hele woonkamer was een chaos geworden. Je hoorde regelmatig dat het mobiel overging en op den duur hoorde je aan het muziekje wie z'n mobiel het was.
Snel daarna en op afspraak kwam de gordijnen man. Ze kwamen met z'n drieen, dus ik dacht dan zijn die gauw klaar. Nee hoor weer mis gegokt. Er bleef maar een achter. Die man heb ik heel vriendelijk vertelt in welke kamer er een gordijn moest komen. Voordat de gordijnen zouden komen zijn ze eerst geweest om de maat te nemen. Dus er zou een rail worden opgehangen en dan de gordijnen er aan. Ook deze man had een mobiel. Ik moet zeggen die man deed het wel goed het op hangen van de rail en de gordijn er aanhangen, maar zijn mobiel ging naar mij weten te vaak rinkelen, dus deze klus zou heel waarschijnlijk niet afkrijgen in een dag. Na elk raam kwam hij naar me toe en vroeg welk raam een gordijn moest hebben. Daar werdt ik een beetje moedeloos van.
De gordijnenman was boven aan het werk. Maar ik hoorde hem niet rommelen. Dus ik ging even kijken wat hij aan het doen was, nieuwsgierig ook hoe de gordijnen hingen voor de ramen. Bleek dat de badkamerdeur dicht was. Ik stond te luisteren en ik hoorde snel daarna dat zijn rits dicht ging en water in de wasbak kletteren(wel netjes). Hij schrok er van dat ik in de kamer stondt (ja dat zou ik ook zijn). Ja zegt hij ik heb even mijn gezicht gewassen. Ik dacht: jij liegt mannetje.
De kindjes krijgen nieuwe leuke gordijnen, hoe die er uit gaan zien dat weet ik nog niet. Ik heb al een paar keer gevraagd om de catalogies met kindergordijnen, maar die vergeten ze steeds. Het zal wel druk zijn bij hun. Misschien dat ik het boek vandaag krijg.
Om twee uur ga ik altijd van huis om de kindjes van school halen. Dit hebben we van te voren tegen de mannen gezegd. Dus toen het bijna tijd was om te gaan, waren de goede mannen nog niet klaar. Ik heb iedereen uit huis gezet en hun rotzooi in huis gelaten en heel vriendelijk gevraagd of ze morgenochtend weer terug willen komen.
Laatste reacties